سر تکان دادن هایی از جنس رهیار! چندی پیش با دوستی صحبت میکردیم و بعد از اون گفتگو با خودم فکر کردم که زمانه ی ما در آستانه سال جدید میلادی پر شده از تضادهای جور واجور! مثلاً:
ما انسانها امروزه خانه های بزرگتر و مجهز تر اما!!!خانواده های کوچکتر داریم.
راحتی و امکانات و تکنولوژی بیشتر، اما زمان کمتری را برای راحتی در اختیار داریم.
مدارک تحصیلی بالاتر اما درک عمومی پایین تر ؛ آگاهی بیشتر اما قدرت تشخیص کمتر داریم!
متخصصانمان خیلی بیشتر شده اند اما مشکلات بشری نیز بیشتر؛ داروهای بیشتر اما سلامتی کمتری در انتظار ماست!
بدون ملاحظه ایام را میگذرانیم، خیلی کم میخندیم، خیلی تند رانندگی میکنیم، خیلی زود عصبانی میشویم، تا دیروقت بیدار میمانیم، خیلی خسته از خواب برمیخیزیم، خیلی کم مطالعه میکنیم، اغلب اوقات تلویزیون نگاه میکنیم و
خیلی بندرت دعا میکنیم!!!
چندین برابر گذشته مایملک داریم اما ارزشهایمان کمتر شده است!!!
خیلی زیاد صحبت میکنیم، به اندازه کافی دوست نمیداریم و به وفور دروغ میگوییم.
تشکیل زندگی را یاد گرفته ایم اما نه زندگی کردن را ؛سالهای عمر را به زندگی افزوده ایم و نه زندگی را به سالهای عمرمان!!!
ما ساختمانهاو برجهای(میلاد!) بلندتر داریم اما طبع بشری مان کوتاه تر، بزرگراه های پهن تر اما دیدگاه های باریکتر.
کامپیوترهای پرسرعت تری میسازیم تا اطلاعات بیشتری نگهداری کنیم، تا رونوشت های بیشتری تولید کنیم، اما ارتباطات کمتری داریم. ما کمیت را زیاد کرده ایم اما کیفیت کمتری عایدمان شده!شما به عنوان دوست رهیار من بگویید به راستی چه باید کرد؟
پس بیایید از امروز هیچ چیز را برای موقعیتهای خاص نگذارید، زیرا هر روز زندگی یک موقعیت خاص است.
زندگی فقط حفظ بقاء نیست، بلکه زنجیره ای ازلحظه های لذتبخش است
پس از لباس ابریشمی خود استفاده کنید، بهترین عطرتان را برای روز مبادا نگه ندارید و هر لحظه که دوست دارید از آن استفاده کنید.
عباراتی مانند ”یکی از این روزها“ و ”روزی“ را از فرهنگ لغت خود خارج کنید. بیایید نامه ای را که قصد داشتیم ”یکی از این روزها“ به دوستمان بنویسیم، همین امروز بنویسیم
بیایید به خانواده و دوستانمان بگوییم که چقدر آنها را دوست داریم. هیچ چیزی را که میتواند به خنده و شادی شما بیفزاید به تاُخیر نیندازید.
و آخر سر اینکه با خدا دوستی و رفت و آمد بیشتری برقرار کنیم
طبقه بندی: عمومی،
برچسب ها: حرفهای سردبیر،
تا حرم عشق
آن شب ، شب موعود که اودرنظرش بود
باشد که از این پنج روز غافل نشویم!